تاثیر دندان های غیر حیاتی بر روکش های تمام سرامیکی و درمان های مربوطه

دندان های سالم به رنگ زرد کم رنگ هستند. با این حال، برخی از افراد دندان هایی دارند که قهوه ای، خاکستری یا حتی سیاه به نظر می رسند. اگر چنین تغییر رنگی ناشی از پوسیدگی یا لکه های دندانی نباشد، دندان ها به احتمال زیاد دندان های غیر حیاتی (دندان های بدون پالپ) هستند.

علل

دندان‌های غیر حیاتی می‌توانند ناشی از عوامل مختلفی از جمله آسیب‌های دندانی و پوسیدگی دندان باشند. ترومای دندانی ممکن است به بافت های اطراف آپکس دندان آسیب برساند و باعث آمبولی در بافت های پری آپیکال و بافت کانال ریشه شود که در نهایت منجر به نکروز پالپ می شود. پوسیدگی شدید دندان نیز می تواند پالپ دندان را از بین ببرد. هنگامی که پالپ از بین می رود، دندان خون و مواد مغذی خود را از دست می دهد و در نتیجه تغییر رنگ تیره و گاهی درد ایجاد می شود.

مکانیسم تغییر رنگ

پالپ دندان و رگ های خونی همراه آن، دندان را به استخوان آلوئول متصل می کند. پس از نکروز پالپ، دندان دیگر مواد مغذی دریافت نمی کند و به تدریج تغییر رنگ می دهد. در موارد شدید، التهاب ممکن است در بافت استخوانی اطراف ایجاد شود. درمان ریشه می تواند التهاب را به طور موثری از بین ببرد، اما نمی تواند مواد مغذی را به دندان بازگرداند، بنابراین تغییر رنگ ادامه می یابد. دندان ممکن است ابتدا به زرد مات تبدیل شود و به تدریج به مرور زمان به قهوه ای مایل به خاکستری تیره شود و زیبایی صورت را به خطر بیندازد.

تاثیر تغییر رنگ دندان های غیر حیاتی بر روکش ها و محلول های تمام سرامیکی

تغییر رنگ دندان‌های غیر حیاتی از ساختار داخلی دندان به سمت بیرون پخش می‌شود و سایه‌های تیره‌تر در اعماق آن متمرکز شده است. با توجه به شفافیت طبیعی روکش های تمام سرامیکی، رنگ تیره دندان آماده شده زیرین از طریق روکش نمایان می شود و جلوه زیبایی شناختی کلی را از بین می برد.

اگر وضعیت دندان غیر حیاتی به آزمایشگاه اطلاع داده نشود، تکنسین ها نمی توانند نکروز پالپ را صرفاً از روی مدل های دندانی تشخیص دهند و بر این اساس لایه مات را اضافه نمی کنند.