طراحی برای پروتزهای متحرک

پایه رزین به عنوان حامل بار عمل می کندپروتزهای متحرکبا طراحی با هدایت آناتومی دهان و بیومکانیک. ما محدوده پوشش پایه را بسته به پری برآمدگی آلوئولی، موقعیت فرنوم و عمق قوس کام تنظیم می‌کنیم، برجستگی‌های استخوانی و نواحی لثه را تسکین می‌دهیم و برش‌های فرنوم را صاف می‌کنیم.

لبه های مهر و موم شده که به خوبی تکمیل شده اند، مکش ایجاد می کنند تا پروتزها را در هنگام جویدن و صحبت کردن روزانه محکم در برابر مخاط دهان قرار دهند. برای بیمارانی که دارای طاق کم عمقی کام یا استخوان آلوئولی آتروفیک هستند، پوشش محیطی را به طور مناسب گسترش می دهیم تا اثر مهر و موم محیطی و احتباس را بهبود ببخشیم.

ما ساختار را بر اساس شرایط از دست دادن دندان تنظیم می کنیم: دندان های از دست رفته انتهای آزاد به نواحی باربری بزرگ تری برای گسترش نیروی بایت و توقف چرخش دندان مصنوعی ناشی از بار اکلوزال ناهموار نیاز دارند. پایه‌های رزین سخت محکم با مقاومت در برابر شکست فوق‌العاده هستند، پایه‌های نامرئی انعطاف‌پذیر زیباتر به نظر می‌رسند و خواسته‌های زیبایی شناختی بیماران را برآورده می‌کنند. مش فلزی داخل پایه های بزرگ به طور موثری از شکستگی تحت فشار جویدن مکرر جلوگیری می کند. پروتزهای جزئی با تعداد کمی دندان باقیمانده معمولاً از پایه رزین جزئی استفاده می کنند تا احساس جسم خارجی در داخل دهان را کاهش دهند.

طراحی اسکن دیجیتال با گرفتن اطلاعات دقیق داخل دهانی به جای مدل های گچ دست ساز سنتی، خطاهای دستی را تا حد زیادی کاهش می دهد. پایه‌هایی که به درستی ساخته شده‌اند به خوبی جا می‌شوند، جویدن مداوم را امکان‌پذیر می‌کنند، از لثه‌ها در برابر زخم‌های فشاری محافظت می‌کنند و برای ترمیم بادوام، از دست دادن استخوان آلوئولی را کاهش می‌دهند. ضخامت مناسب پایه همچنین به تعادل استرس اکلوزال و بهبود راحتی پوشیدن طولانی مدت کمک می کندپروتزهای متحرک.