راهنمای بالینی لبه های اکلوزال دندان مصنوعی: عملکرد، VDO و کاربرد گام به گام

لبه های اکلوزال دندان مصنوعی- که به عنوان لبه های بایت نیز شناخته می شود - اهدافی فراتر از ضبط صرف نیش بیمار دارد. آنها نقش کلیدی در کمک به تکنسین شما در انتخاب اندازه و شکل مناسب دندان، ایجاد موقعیت صحیح لبه انسیزال و تعیین خطوط زیبایی لثه برای پروتز نهایی دارند.

ریم‌های بایت با مومی ساخته می‌شوند که مستقیماً روی برجستگی باقی‌مانده بیمار قرار می‌گیرد و پایدارترین پایه را برای قرار دادن دندان‌های مصنوعی برای اطمینان از عملکرد بهینه و طول عمر ارائه می‌دهد. این رینگ‌ها همچنین بعد عمودی اکلوزال بیمار (VDO) را ثبت می‌کنند - فاصله عمودی بین فک بالا و پایین زمانی که دندان‌ها در انسداد مناسب هستند. یک VDO صحیح منجر به ظاهر طبیعی بینی، لب ها و چانه می شود. VDO بیش از حد باعث می شود به نظر برسد که دهان بیمار بیش از حد پر شده است و اغلب از بسته شدن لب در اطراف لبه ها جلوگیری می کند. یک VDO ناقص ظاهر یک دهان جمع شده را می دهد، با چانه خیلی نزدیک به بینی و گوشه های دهان به سمت پایین چرخیده است.

در طول ساخت صفحه پایه، ممکن است تکنسین شما نیاز داشته باشد که هرگونه زیربری روی مدل اصلی را برای جلوگیری از شکستگی مسدود کند. این می تواند منجر به یک صفحه پایه با چسبندگی کمی در طول امتحان شود. در چنین مواردی، ممکن است از مقدار کمی چسب دندان مصنوعی برای بهبود پایداری استفاده شود. پس از پردازش پروتز، تناسب دقیق خواهد بود.

مرحله 1

قبل از امتحان کردن رینگ های بایت، VDO بیمار را اندازه گیری کنید. اگر بیمار دارای دندان مصنوعی موجود است، علامتی روی بینی و چانه قرار دهید و فاصله بین آنها را یادداشت کنید. برای بیماران بی دندان یا کسانی که دندان مصنوعی فرسوده دارند، VDO را تخمین زده و ریم های مومی را در صورت نیاز تنظیم کنید تا اندازه گیری عمودی مورد نظر حاصل شود.

مرحله 2

حمایت از لب را با مشاهده مشخصات بیمار ارزیابی کنید. لبه قدامی لبه مومی بالایی باید با موقعیت پیش‌بینی‌شده لبه‌های انسیزال بالایی هماهنگ باشد. از بیمار بخواهید که با رینگ‌ها در جای خود صحبت کند تا تأیید کند که لبه اجازه می‌دهد تا گفتار راحت و نمایش زیبایی دندان‌ها را فراهم کند – به‌ویژه هنگام مدیریت روابط کلاس II یا کلاس III مهم است. موم را در صورت لزوم برای دستیابی به موقعیت مناسب لبه انسیزال اصلاح کنید.

مرحله 3

سطح اکلوزال را با اطمینان از هم سطح بودن لبه مومی بالایی از یک طرف به طرف دیگر بررسی کنید. هنگامی که بیمار لبخند می زند، لبه انسیزال باید به طور یکنواخت در امتداد خط لب قابل مشاهده باشد. در صورت نیاز به تنظیمات، صفحه تصحیح شده را با نمره گذاری یا کشیدن خط روی موم علامت بزنید. با علامت گذاری مرکز دقیق صورت بیمار، خط وسط را مشخص کنید. همچنین موقعیت‌های تقریبی نیش را که معمولاً با گوشه‌های لب در حالت استراحت هماهنگ هستند، علامت بزنید. خط لب را هنگام لبخند زدن ثبت کنید - این کار انتخاب و قرار دادن دندان را راهنمایی می کند. پس از نهایی کردن اندازه‌گیری‌ها، مواد قالب‌گیری را روی لبه مومی پایینی اعمال کنید و بیمار را به سمت رابطه مرکزی هدایت کنید.